Dóm svätej Alžbety v Košiciach vo filme Babie leto
Film wyreżyserował Gejza Dezorz według własnego scenariusza. Produkcja powstała w 2013 roku jako film słowacki. W rolach głównych i drugoplanowych występują Alexander Bárta, Jevgenij Libezňuk, Peter Nádasdi, Igor Krempaský, Agi Gubíková, Jaroslav Mottl, Rastislav Rogel, Aladár Slepčík i inni. Film rozgrywa się również na ulicy Hlavná w Koszycach w sekwencji sześćdziesiątej szóstej minuty.
Słowacki thriller Babie leto opowiada historię Mira (Alexander Bárta), znanego w dawnych kręgach jako Biely. Po dziesięciu latach wraca z Leopoldova do miasta, w którym kiedyś żył i coś znaczył. Koszycka mafia przekazuje sobie informacje o jego wyjściu z więzienia, ale nikt jeszcze nie wie, czy nadchodzą gorsze czasy. Dziesięć lat spędzonych w więzieniu odebrało mu honor, część życia, a także rodzinę. Wraca do Koszyc pozornie po nowy początek. W rzeczywistości jest jednak zdeterminowany, by zemścić się na konkretnych ludziach za wszystko, co stracił. Stopniowo odwiedza dawnych znajomych i pali za sobą mosty, po których wie, że już nigdy nie przejdzie.
Pierwszy wyraźnie koszycki film, który otwarcie identyfikuje się z miastem i jego konkretnymi miejscami, pochodzi od reżysera i rodowitego mieszkańca Koszyc Gejzy Dezorza. Główną rolę Biely’ego gra również urodzony w Koszycach aktor teatralny, filmowy i serialowy Alexander Bárta. Film o mafii i przestępczości nie pomija koszyckich realiów, rozpoznawalnych symboli i znanych miejsc, takich jak Katedra św. Elżbiety. W wielu scenach mieszkańcy Koszyc bez trudu rozpoznają miejsca kręcenia filmu, a produkcja wiernie oddaje także lokalny dialekt. Film był również realizowany w innych lokalizacjach w szerszym centrum Koszyc.
Autor tekstu: Tomáš Galierik
Katedra św. Elżbiety
Dominantą miasta jest gotycka Katedra św. Elżbiety, największy kościół na Słowacji oraz najbardziej na wschód położona katedra typu zachodniego w Europie. Budowla zachowała wiele oryginalnych elementów gotyckich i cennych dzieł sztuki, takich jak piękny północny portal z tympanonem przedstawiającym Sąd Ostateczny. We wnętrzu kościoła szczególną uwagę zwraca główny czteroskrzydłowy ołtarz św. Elżbiety zbudowany w latach 1474–1477 z największym w Europie zespołem 48 gotyckich obrazów tablicowych. Wyjątkowy jest także jedyny w Europie całkowicie metalowy ołtarz, który według legendy odlano z broni z I wojny światowej. Ponadto można podziwiać liczne cenne relikwie i reliefy lub skorzystać z wyjątkowej możliwości wejścia po Królewskich Schodach, będących jednymi z pięciu podwójnych spiralnych schodów z okresu gotyku w Europie.


















