Evanjelický kostol v Gelnici

Kościół ewangelicki w Gelnicy należy do najważniejszych klasycystycznych budowli sakralnych w regionie Spisza. Został zbudowany w 1784 roku, w okresie gdy kościołom ewangelickim pozwolono na budowę własnych świątyń po wydaniu patentu tolerancyjnego Józefa II. Budowa wymagała około 30 tysięcy złotych, które pochodziły z wkładów około 200 wiernych, kilku cechów górniczych oraz ważnego przedsiębiorstwa górniczego Roberti, które w tamtym czasie odgrywało istotną rolę gospodarczą w mieście.

Przedsiębiorstwo Roberti również znacząco przyczyniło się do wyposażenia wnętrza kościoła, finansując m.in. ambonę i ołtarz. Górnicy z lokalnej kopalni przekazali tzw. chór górniczy, który do dziś przypomina o silnym związku życia religijnego z tradycją górniczą Gelnicy. Inne przedsiębiorstwo górnicze, poświęcone św. Janowi Ewangeliście, ofiarowało portret cesarza Józefa II, którego imię znajduje się na tablicach pamiątkowych nad głównym wejściem jako wyraz wdzięczności za tolerancję religijną.

Wnętrze kościoła ma również dużą wartość artystyczną. Na głównym ołtarzu znajduje się obraz olejny „Chrystus i Samarytanka” autorstwa Karola Jakobeyego z 1887 roku. W chórze górniczym znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca górników przy pracy pod ziemią.

Kościół jest nie tylko miejscem kultu, ale także ważnym zabytkiem kultury i historii Gelnicy.