Synagóga v Spišskom Podhradí

Spisz od zawsze należał do najbardziej wielokulturowych regionów Słowacji. Ważną część jego historii stanowiła również społeczność żydowska. Żydzi zaczęli osiedlać się w Spišské Podhradie w 1840 roku, przybywając z okolicznych wsi Dolnego Spisza; byli to głównie kupcy i rzemieślnicy. Szybki rozwój społeczności umożliwiło powstanie kilku instytucji żydowskich, takich jak bractwo pogrzebowe chevra kadisza, łaźnie rytualne (mikwe), a także szkoły podstawowe i później wyższe.

Miejscowa gmina żydowska należała początkowo do nurtu status quo ante, jednak od lat 70. XIX wieku, pod wpływem rabina Singera, zaczęła identyfikować się z judaizmem ortodoksyjnym. W tym czasie w Spišské Podhradie mieszkało już ponad 200 Żydów, dlatego w 1875 roku wybudowano synagogę. Po wielkim pożarze w 1905 roku została ona odbudowana w prostym stylu mauretańskim.

Synagoga służyła swojej społeczności do 1942 roku, kiedy rozpoczęły się deportacje Żydów do obozów koncentracyjnych. Chociaż dziś w Spišské Podhradie nie mieszka już ludność żydowska, zniszczoną synagogę częściowo odrestaurowano i jest ona obecnie jedyną zachowaną z czternastu dawnych synagog na Spiszu. Wnętrze wyróżniają oryginalne mauretańskie malowidła sufitowe, aron ha-kodesz oraz galeria dla kobiet wsparta na żeliwnych kolumnach.

Obecnie synagoga jest wykorzystywana do wydarzeń kulturalnych. Znajdują się w niej również tablice informacyjne ze zdjęciami historycznymi opisującymi historię społeczności żydowskiej na Spiszu.