Košická Kalvária
Kalwaria w Koszycach była w przeszłości jednym z największych ośrodków pielgrzymkowych we wschodniej Słowacji. Należy do rzadkiego typu miejsc pielgrzymkowych, które nie powstały w wyniku objawień czy uzdrowień, lecz zostały celowo zaplanowane jako miejsce organizacji pielgrzymek. Inicjatywa wyszła od jezuitów w Koszycach w 1736 roku. Budowę kościoła rozpoczęto wkrótce potem, a zakończono w 1758 roku według projektu Nikodéma Lukáša Litzskiego.
Kościół stanowi centralny punkt kompleksu kalwaryjskiego i składa się z dwóch kondygnacji – kościoła dolnego i górnego. Do górnej części prowadzą Święte Schody z relikwiami pośrodku, wzorowane na rzymskiej Sancta Scala. Świątynia jest poświęcona Matce Bożej Bolesnej, której figura znajduje się na głównym barokowym ołtarzu z 1748 roku.
Do kościoła prowadzi droga krzyżowa, przy której znajdują się kaplice stacji Męki Pańskiej. Ich wyjątkowością jest to, że pełnią również funkcję krypt rodzinnych mieszkańców Koszyc. Zbudowane w stylu rokoko, wyróżniają się bogatym wystrojem wnętrz i naturalnej wielkości polichromowanymi rzeźbami przedstawiającymi sceny takie jak Ecce Homo, Modlitwa w Ogrójcu, Biczowanie i Cierniem Koronowanie.
Pielgrzymki odbywały się tradycyjnie w maju i wrześniu, przyciągając tłumy wiernych z regionów Abov, Šariš, Spisz i Zemplin. Liczne procesje pieszych pielgrzymów przybywały z okolicznych miejscowości. Mieszkańcy Koszyc gromadzili się przed katedrą św. Elżbiety, skąd wspólnie wyruszali na Kalwarię.
Szczególną formą nabożeństwa były medytacje pasyjne, zakończone symbolicznym wejściem na kolanach po Świętych Schodach do górnego kościoła i ołtarza Koronacji Maryi. W przeszłości znajdowało się tu także źródło leczniczej wody, zwane „Petrova studňa”. Przez pokolenia mieszkańcy dbali o kaplice i kościół, przyczyniając się do ich zachowania i wzbogacenia artystycznego.
Dziś cały kompleks otoczony jest nową zabudową i starymi lipami.
